Sonda
Jakich informacji szukacie w naszym portalu?
Wszystko o pieczarkarniach
Wszystko o kurnikach
Wszystko o oborach i chlewniach




liczba odwiedzających: 13251238 osób

Z czego ściany pieczarkarni

 

Celem tego artykułu jest analiza większości możliwych rozwiązań, inwestorzy wybierają przy budowie ścian pieczarkarni. Będę starał się przedstawić Państwu wady i zalety najbardziej popularnych rozwiązań jak również przeprowadzę analizę cenową.
 
Najpopularniejszymi rozwiązaniami stosowanymi przy budowie ścian pieczarkarni są:

  • Technologia tradycyjna (ceramika poryzowana, gazobeton inaczej znany jako suporeks, cegły silikatowe, cegły keramzytowe);
  • Technologia oparta na płycie warstwowej z rdzeniem poliuretanowym;
  • Technologia tuneli „foliowych” system wielowarstwowy/

 plandeka - 3 warstwy wełny mineralnej - plandeka


Technolologia tradycyjna

CERAMIKA PORYZOWANA: cegły formuje się z naturalnej gliny wymieszanej z mączką drzewną lub trocinami. Podczas procesu wypalania mączka lub trociny ulegają spaleniu . W materiale powstają zamknięte mikroskopijne pory wypełnione powietrzem, dlatego wyroby te nazywa się ceramiką poryzowaną.

  Zalety:

  • Dzięki mikroskopijnym porom materiał jest bardzo dobrym izolatorem termicznym, można budować z niego ściany jako jednowarstwowe, bez konieczności docieplania.
  • Budowa cegły ( labiryntowy styk pionowy) daje możliwość murowania bez spoin pionowych z zachowaniem bardzo dobrych parametrów izolacyjnych.
  • Bardzo łatwa naprawa uszkodzeń mechanicznych.

  Wady:

  • Ceramika poryzowana ma mniejszą wytrzymałość na ściskanie od ceramiki tradycyjnej, jest to materiał bardziej kruchy, dlatego należy uważać przy transporcie i układaniu.
  • Głównym składnikiem tego materiału jest glina czyli materiału, który dobrze akumuluje ciepło ( duża bezwładność termiczna)  pochłania energię cieplną i zatrzymuje ją przez dłuższy czas. Jest to cecha bardzo przydatna w budownictwie mieszkaniowym, dlatego zimą w domach z ceramiki jest ciepło, a latem utrzymuje się przyjemny chłód. W pieczarkarni, gdzie wszystkie parametry mikroklimatu sterowane są komputerowo jest to cecha bardzo utrudniająca życie, aby schłodzić lub ogrzać halę uprawową najpierw musimy stracić wiele energii na podgrzanie lub ochłodzenie ściany. Najtrudniejsza sytuacja zachodzi przy wyparzaniu hali, gdzie najpierw musimy ogrzać ścianę do wysokiej temperatury, a następnie powietrze. Bardzo powoli odbywa się także proces chłodzenia.
  • Ceramika poryzowana cechuje się dużą nasiąkliwością, ściany powinny być otynkowane i zabezpieczone materiałem o dużym oporze dyfuzyjnym.
  • Ściana musi być posadowiona na szerokiej ławie fundamentowej.

BETON KOMÓRKOWY - SUPOREKS. Najważniejszymi składnikami tego materiału są: spoiwo, kruszywo oraz spulchniacz. Jako spoiwo używa się cementu i wapna w różnych proporcjach. Kruszywem jest piasek i popioły lotne. Jeśli kruszywem jest tylko piasek pustaki mają kolor biały. Kolor szary lub ciemnoszary świadczy o dodaniu popiołów. Spulchniaczem jest proszek lub pasta aluminiowa, która odpowiada za powstanie w betonie pęcherzyków gazu; dzięki nim materiał jest lekki i ma dobre właściwości termoizolacyjne.

  Zalety:

  • Bardzo dobra izolacyjność cieplna. Możliwość budowania „ciepłych” ścian bez konieczności ocieplenia.
  • Bardzo powtarzalne kształty cegieł, co daje możliwość murowania na zaprawę klejową.
  • Bardzo łatwa naprawa uszkodzeń mechanicznych.
  • Bardzo sprawne i szybkie budowanie.

  Wady:

  • Duża bezwładność termiczna  dobrze akumuluje ciepło.
  • Beton komórkowy cechuje się dużą nasiąkliwością, ściany powinny być otynkowane i zabezpieczone materiałem o dużym oporze dyfuzyjnym.
  • Ściana musi być posadowiona na szerokiej ławie fundamentowej.

SILIKATY  to cegły i bloczki wapienno piaskowe. Cegły mają wymiary zbliżone do wymiarów cegieł ceramicznych.

  Zalety:

  • Duża dokładność wykonania, co bardzo usprawnia stawianie ścian.
  • W porównaniu z wcześniej opisywanymi materiałami cegły silikatowe są mniej narażone na zawilgocenie. Na cegłę stosuje się specjalne impregnaty zabezpieczające przed zawilgoceniem.
  • Bardzo łatwa naprawa uszkodzeń mechanicznych. 

  Wady:

  • Gorsze parametry izolacyjne w porównaniu z poprzednio opisywanymi materiałami. Dla uzyskania potrzebnej w pieczarkarni izolacyjności (U<0,3 W /m²K) konieczne jest stosowanie ścian warstwowych: cegły silikatowe i izolacja termiczna ( styropian, wełna mineralna).
  • Duża bezwładność termiczna  dobrze akumuluje ciepło.
  • Ściana musi być posadowiona na szerokiej ławie fundamentowej.

KERAMZYTOBETON powstaje w wyniku spieniania oraz spiekania gliny. Tworzą się w ten sposób lekkie, porowate granulki, które dodaje się jako kruszywo do mieszanki betonowej. Z tak przygotowanej masy produkowane są różne wyroby: pustaki, kształtki, bloki.

  Zalety:

  • Bardzo dobra izolacyjność cieplna. Możliwość budowania „ciepłych” ścian bez konieczności ocieplenia.
  • Budowa cegły ( labiryntowy styk pionowy) daje możliwość murowania bez spoin pionowych z zachowaniem bardzo dobrych parametrów izolacyjnych.
  • Bardzo mała nasiąkliwość 14  20%.
  • Są bardziej odporne na działanie pleśni i grzybów niż tradycyjne wyroby z ceramiki budowlanej.
  • Bardzo łatwa naprawa uszkodzeń mechanicznych. 

  Wady:

  • Duża bezwładność termiczna  dobrze akumuluje ciepło.
  • Ściana musi być posadowiona na szerokiej ławie fundamentowej.

PŁYTA WARSTWOWA Z RDZENIEM POLIURETANOWYM. Płyty poliuretanowe produkowane metodą ciągłą mają stałe i powtarzalne parametry fizyko-mechaniczne w całym przekroju. Rdzeń jest ciągły i jednorodny.

  Zalety:

  • Bardzo dobra izolacyjność termiczna. Poliuretan należy do jednych
    z najlepszych materiałów termoizolacyjnych dostępnych na rynku budowlanym.
  • Materiał nienasiąkliwy. Blachy stalowe o dużym oporze dyfuzyjnym, rdzeń izolacyjny z poliuretanu o zamkniętych porach  nie wchłania wody. Szczelny styk płyt, który zabezpiecza przed infiltracją powietrza i pary wodnej.
  • Prefabrykowane, zakupione już pod wymiar płyty bardzo przyśpieszają  montaż.
  • Okładziny z blachy stalowej ocynkowanej, a następnie powlekanej tworzywem sztucznym ( poliester, PVdF) są odporne na korozje i mikroklimat panujący w halach uprawowych.
  • Płyty warstwowe są bardzo lekkie, nie ma zatem konieczności posadowienia ich na szerokich fundamentach.
  • Płyty warstwowe mają małą bezwładność termiczną. Szybko się nagrzewają i szybko tracą temperaturę. Ta cecha bardzo ułatwia komputerowe sterowanie mikroklimatem w halach uprawowych.
  • Bardzo łatwo o zachowanie higieny. Ściany są łatwo zmywalne i odporne na duże ciśnienie wody.

  Wady:

  • Bardzo trudno odbywa się naprawa uszkodzeń mechanicznych.
  • Montaż powinien odbywać się przez wykwalifikowaną firmę montażową.


 

Płyty warstwowe Płyty obornickie Płyta warstwowa